Hz. Lut Kıssası: Ahlaksızlığa Karşı Bir Uyarı

Hz. Lut, kavmine defalarca seslendi: 'Siz insanlar içinde daha önce hiç kimsenin yapmadığı bir hayasızlığı mı işliyorsunuz? Rabbinizin sizin için yarattığı eşlerinizi bırakıp erkeklere mi gidiyorsunuz? Siz gerçekten sınırı aşan bir kavimsiniz.'

Kavmi bu uyarıya kulak asmadı, üstelik alay etti: 'Ey Lut! Eğer bu işten vazgeçmezsen mutlaka sürülenlerden olacaksın.' Lut'un tek isteği, ailesini ve kendisine inananları bu sapkınlıktan uzak tutmaktı. Ama şehirde iman eden neredeyse yoktu; kendi evinde bile eşi kavmin yanındaydı.

Lut, gurbette, yalnız ve desteksiz bir peygamberdi. Yine de görevini bırakmadı; her fırsatta kavmini doğruya çağırdı.

Hz. İbrahim'e bir oğul müjdesi veren melekler, insan suretinde yola devam edip Hz. Lut'a misafir oldular. Lut onları görünce içi daraldı; 'Bu, çetin bir gündür' dedi. Çünkü kavminin yabancı erkeklere ne yapabileceğini biliyordu.

Haber kısa sürede yayıldı. Kavim, sevinçle Lut'un kapısına koştu, misafirlerini istediler. Lut çaresizlik içinde onlara seslendi: 'Ey kavmim! İşte kızlarım, sizin için daha temiz olan budur. Allah'tan korkun, misafirlerimin önünde beni rezil etmeyin. İçinizde aklı başında bir adam yok mu?' Ama kavim ısrar etti; hiçbir öğüt onları durdurmuyordu.

Tam o anda melekler kimliklerini açıkladılar: 'Ey Lut! Biz Rabbinin elçileriyiz. Onlar sana asla dokunamayacaklar. Gecenin bir vaktinde ailenle birlikte yola çık; içinizden hiçbiri geri dönüp bakmasın, eşin hariç. Çünkü onlara gelecek olan azap ona da gelecektir.'

Sabah vakti azap geldi. Kur'an bu anı çarpıcı bir üslupla anlatır: Şehrin üstü altına getirildi, üzerlerine pişmiş çamurdan istif edilmiş taşlar yağdırıldı. Bir zamanlar kibirle 'bize kimse dokunamaz' diyen bir toplum, tek bir sabahta yeryüzünden silindi.

Hz. Lut'un eşi ise geride kalanlardan biriydi. Kur'an onu, iman etmeyip kavmiyle birlikte helak olanlara örnek gösterir: 'Allah, inkâr edenlere Nuh'un karısı ile Lut'un karısını misal verdi. Onlar, kullarımızdan iki salih kulun nikâhı altında iken onlara hainlik ettiler. Kocaları Allah'ın azabından hiçbir şeyi onlardan savamadı.'

Bu ayet çok net bir gerçeği ortaya koyar: Bir peygamberin eşi olmak dahi, kişiyi kendi imanından ve tercihinden azat etmez. Kurtuluş, soy veya yakınlıkla değil; kalpten bağlanmakla mümkündür.